Suçluyorum!
Sayın Başbakan,

Müsterihim… Beni yanıltmadınız. Sizin uygulamalarınıza karşı takındığım tavrın ne kadar ahlaklı bir duruş olduğunu zaman bana kanıtladı. Çünkü bir gün sizin bu kadar “kötü” olabileceğinizi yakın geçmişte de anlamıştım. O zaman bana tersini söyleyenlere çokça anlattım ama inandıramadım. Fakat şimdi onlar da biliyorlar ki mazideki inançları, bugünkü gerçekler karşısında yok olup gitmiştir. Sizin geçmişinizle, bugününüz arasındaki paradoks, sizi siz olmaktan çıkarmıştır.
Siz olmadığı gibi görünmeye, göründüğü olmamaya çabalarken, aslında bir siyasi amorf oldunuz.

Sizin hakkınızda duyduğum kaygıyı kimselere belirtmeme gerek bile kalmadı. Türkiye sizin nasıl çoklu bir karakter sahibi olduğunuzu anladı. Şu ana dek size pek çok mutluluk sağlayan kısa dönemdeki yazgınızın en utanç verici ve en silinmez lekesini almak üzere olduğunuzu söylemek zorundayım.

Devamını Oku »

Hatırlar mısın?

Bir serçemiz vardı bizim

Her sabah penceremize konan

Sessizce ağlayan bir serçe

Küçük bedeniyle, küçücük yüreğiyle

Büyük sevgiler besleyen

Kanatlarında  özgürlük

Gözlerinde hüzün taşıyan

Ve her sabah bizim için

Aşk şarkıları söyleyen

Hüzünlü bir serçe

İşte o serçe öldü bugün

Hastaydı zaten

Ayrılık yaralamıştı onu

Ayrılmamız vurmuştu

Gidişinle gelmez oldu pencereme

Her sabah sende sıcaklık getiren

Bize en güzel şarkılarını söyleyen serçemiz

Gelmemişti o gün

Tıpkı seninde gelmediğin gibi

Yalnızdım artık bu sahilde

Seninle oturduğum  bankta

Yanım boştu bu sefer

Üşüyordu ellerim

Her sabah yüzümü güldüren serçe de yoktu

Ve artık bir yüreğimde yok benim

O da gitti seninle

Aldın götürdün beraberinde

Tüm duygularımla birlikte

Şimdi artık sadece

Yorgun bir beden, yaşlı gözler

Masanın üstünde bir elveda mektubu,

Ve bir silah var

Elimde…

İdris Kalp

28/02/2007

Birgün ormancının biri dalları nehrin üzerine sarkan ağacın dallarını keserken baltasını suya düsürür. “Aman tanrım” diye bağırdığında bir peri belirir ve “Ne diye bağrıyorsun?” der. Ormancı baltasinı suya düşürdüğünü ve yaşamını sürdürebilmek için o baltaya ihtiyacı olduğunu söyler. Peri suya dalar ve elinde bir altın balta ile tekrar belirir. “Baltan bu muydu?” diye sorar. Ormancı “hayır” diye cevaplar. Peri suya tekrar dalar ve bu sefer elinde gümüş bir balta ile tekrar belirir ve yine sorar: “Baltan bu muydu?” Ormancı yine “hayır” diye cevaplar. Peri suya tekrar dalar ve bu sefer elinde demir bir balta ile tekrar belirir ve yine sorar: “Baltan bu muydu?” ormancı “evet” der. Ormancının dürüstlüğü perinin çok hoşuna gider ve baltaların üçünü de kendisine verir. Ormancı mutlu bir şekilde evine döner. Bir zaman sonra ormancı eşiyle birlikte nehir boyunca yürürken karısı suya düser. Ormancı “aman tanrım” diye bağırır. peri yine belirir ve sorar. “ne diye bağırıyorsun?” ormancı “karım suya düştü der. Peri suya dalar ve jennifer lopez le birlikte geri döner. “Senin karın bu mu?” diye sorar. ormancı “evet” der. Peri sinirlenmiştir. “yalan söylüyorsun. gerçek bu değil” der. Ormancı “özür dilerim peri, ortada bir yanlış anlama söz konusu. eğer Jennifer Lopez için hayır deseydim bu sefer Catherine Zeta-Jones ile geri dönecektin,ona da hayır deseydim karımla dönecek ve her üçünü de bana verecektin. ben fakir bir adamım ve üç karımın sorumluluğünu taşıyabilecek durumda değilim. Jennifer Lopez’e evet dememin sebebi budur.

Bu hikayeden alinacak ders :
Ne zaman bir erkek yalan söylüyorsa bunun iyi ve saygın bir nedeni vardir ve bu başkalarının yararı içindir. ” Kendileri için birşey istiyorsalar ekmek çarpsındır!!”

Sevdim seni bir kere,
Vazgeçmem ölsem bile
Sen ne söylersen söyle,
Bu aşk bitmez bunu belle.

Seni düşündüm yine bu gece,
Anldım geçmiyor sensiz gece,
Yokluğun vuruyor beni derde,
Bu aşk bitmez bunu belle.

Sakın başkasını arama,
Bırakmam seni anlasana,
Yapsanda türlü numara,
Bu aşk bitmez bunu belle.

İstediğini yapmadım mı?
Sana bakanları harcamadım mı?
Senin için ölümü göze almadım mı?
Bu aşk bitmez bunu belle.

Bu garip sesi duyuyor musun?
Düşüncelerimi yakalıyor.
Seni rahatsız ediyor mu?
Şimdiye kadar etmedi mi?
Edecek…
Mutsuz Palyaço, insanları güldürmek istemiyor.
Seni istiyor…
…ağlaman için…

Hala duyamıyor musun şu garip sesleri dostum?!
Hala duyamıyor musun?
Düşüncelerini bırakmamak üzere yakalıyor…
…ve bu beni rahatsiz ediyor…

Bu Seni Korkutuyor Mu?

Alıntı

Teröristlerin katlettiği astsubay şehit sayılmadı..

Emekli Sandığı, Şırnak’ın Beytüşşebap ilçesinde 6 Ağustos 2006 tarihinde terörisler tarafından evi basılan, eşi ve çocuklarının gözleri önünde taranıp öldürülen, ölüm haberinin telefonda verildiği babası da kalp krizinden ölen Jandarma Astsubay Levent Çevik’i “görev başında değil, evinde öldürüldü” diye terör şehidi saymadı.

Konu hakkında konuşan şehidin eşi Esra Çevik,”Eşim öldükten sonra emeklilik işlemleri başlatıldı. Emekli Sandığı tarafından toplam 17 bin YTL verildi. Bu hem tazminatı hem de bu yılın mayıs ayına kadar olan 9 aylık toplu maaşıydı. Eşim, evinde öldürüldüğü için Emekli Sandığı tarafından terör şehidi sayılmadı. Beytüşşebap’ta teröristler tarafından öldürüldüğü bilinmesine rağmen, böyle bir maaş bağlanmasına askerler de hayret etti. Evimizi basan, benim ve çocuklarımın gözleri önünde eşimi şehit eden teröristler, güvenlik güçlerimizle giriştikleri bir çatışmada öldürüldü. Eşimin teröristler tarafından öldürüldüğü, bu kişilerin ele geçen silahlarının balistik muayenesinden anlaşıldı. Eşimin terör şehidi sayılmaması bizi derinden yaraladı”. dedi.

Türkiye Gaziler Vakfı yöneticilerinden gazi Koray Gürbüz de, okul arkadaşı olan Levent Çevik’in, malül sayılmasının kendilerini de üzdüğünü söyledi. Jandarma Genel Komutanlığı Kurmay Başkanı Korgeneral Mehmet Çavdaroğlu ve diğer yetkililerin, Levent Çevik’in terör mağduru olarak sayılması için çaba gösterdiğini belirtti. Gürbüz, “Levent, asker olduğu, teröristlere karşı mücadele ettiği için öldürüldü. Emekli Sandığı’nın bu hatayı sunacağımız belgelerden sonra düzelteceğini umuyoruz” şeklinde konuştu.

KAYNAK