İnsanlari yücelten iki büyük meziyet vardır: Erkeğin cesur kadının namuslu olması. Bu iki meziyetin yanında hem erkeği, hem kadını şereflendiren bir meziyet vardır. İcabında tereddütsüz canını feda edebilecek kadar vatanına bağlı olmak. İşte Türkler bu meziyetlere ve fazilete sahip kahramanlardır. Bundan dolayıdır ki Türkler öldürülebilir, lakin mağlup edilemezler”
Napoleon Bonaparte - Fransız İmparatoru
“Türklerden bahsediyorum… Düşmanına saldırırken amansız bir kasırgaya, korkunç bir denize ve insafsız bir yıldırıma benzeyen Türk; dost yanında ve silahsız düşman karşısında bir seher yelidir, berrak bir göldür. Gönül açan bu yeli yıldırma, göz kamaştıran bu gölü coşkun bir denize çevirmek tabiatı
da inciten bir gaflet olur.”
Tasso - İtalyan Şair
“Bütün milletler arasında en namuslu ve dostluk kurmada tereddüt edilmeyecek olan yalnızca Türklerdir. Henüz yabancı tesiri altında kalmamış olan bir köye gidecek olursanız; gerçek misafirperverliğin ne demek olduğunu orada görüp öğrenirsiniz.”
William Martin
“Irk ve millet olarak Türkler, bence geniş
imparatorluklar içinde yaşayan kavimlerin en asili ve başta gelenedir. Dini, sosyal ve örfi faziletleri,tarafsız kimseler için birer takdir ve hayranlık kaynağıdır.”
Lamartine-Fransız Yazar, şair ve Devlet adamı.
herşey bitti derken hayata yeniden sarıldım
yeni yüzler yeni insanlar var
bu yeni insanlarn getirdiği yeni korkular ..
herşeye rağmen
herkese rağmen
onun o gülen gözlerine bakıp içimi ısıtıyorum
herşeyi oluruna bırakıyorum bu sefer
nasılsa herşey gelip geçiyor
yaşamadan bilemezsin nasıl olduğunu
göremezsin onun o gülüşündeki sıcaklığı
hissedemezsin kalbinde
ne kadar şanslıyım
onun o gözlerine bakmak
ona bakıp da belki de tanrı gerçekten var diyebilmek
dizelerde kafiye olsun diye kasmadan yazıyorum
içimden geldiğince
resmine bakıp içimi ısıttıkça
gülümseyişindeki küçük gamzelerini hatırladıkça
nasılsın diye soranlara belki de ilk defa içten iyiyim diyorum
hayatın anlamı ne diye aramanın sonu geldi
hayatın anlamı “o”
onun güzel gülüşü
içimi ısıtan gülüşü..
19.yüzyılda Almanya nın Mülhaym şehrindeki Ren nehrinin bir yakasında Almanlar, öbür yakasında da Fransızlar oturuyordu. Fransızlar, her sene nehrin Almanlar’daki kısmına geçip mahsulün tümünü toplayıp götürüyorlardı. O sıralar, birliğini temin edemeyen güçsüz Almanlar ise buna fazla ses çıkaramıyorlardı tabiî. Her sene böyle olunca çareyi Osmanlı Sultanına durumu yazıp, imdat istemekte bulurlar.
Çanakkale Savaşları yüzyılın son centilmen savaşları olarak değerlendirilir. Bu değerlendirme savaş ahlâkı ve kuralları açısından bakıldığında sonuna kadar doğrudur. Birinci Dünya Savaşı’nın diğer cephelerine ve bundan sonra günümüze kadar yapılan savaşlara bakıldığında neden bu savaşların “centilmence” yapıldığı anlaşılabilmektedir.
Tek kelime ile “mükemmel” bir şarkı olmuş .
Lütfen alıntı yapacak arkadaşlardan tek ricam ” Onurcan Cantürk anısına ” metnini alıntılarında belirtmeleri .
bu işkence bu savaş
parçaladı ruhumu
rüyalarımdaki çığlıklar
her gece ama her gece tekrar ediyor
tüylerimi diken diken edenü
görüntülele aklım işkence ediyor
ben tatlıyla karın doyururken
insanlar ölüyor kuru ekmek için
artık tükendim
insanlardan saklandıkça
daha çok gömülüyorum
bataklığa
ve çırpındıkça
boğulmam kolaylaşıyo
ah düşüyorum ben
tutun beni
çığlığımı duymyuyor kimse
kaldıramıyorum bu yükü
sanki herşey üzerime saldırıyor
bu boktan dünyada
tek dostum karanlığım
en büyük düşmanım
yine kendimim
artık yoruldum vicdanımla yaptığım bu savaştan
ve yenildim
düşüyorum tutun beni
bilmeden hissetmeden
itiliyorum karanlığa
düşüyorum tutun beni
düşüyorum ben karanlığa
tutun beni
tutun lütfen tutun beni
Kim tahmin ederdi ki böyle olacağını?
Birbirimize verdiğimiz “hep seninle ..” diye başlayan sözler nerde?
Sende benim kadar üzgün müsün ? Kimbilir belki de..
Belki de en iyisi ayrı kalmak
Aşkımızı uzaktan yaşamak
Yaşadıkça canımızı acıtmak
Canımız acıdıkça daha da sevmek
Hoşlanmak değil bu sevmek
Unutmaya çalışmak
Başkalarının yeşilinde kaybolmak
Yeşil..Başka yeşil gözler olsa ..
Neye yarar ki
Aklımla ruhumla hatta bedenimle bellemişim senin yeşil gözlerini
Seni başka yeşillerde aramak
Aradıkça yorulmak
Yoruldukça acımı unutmak belki de
Sonra bir an acaba şuan nerdesin..
Ne yapıyorsun diye düşünmek..
Belkide hiç olmadığım kadar pişman olmak
Bunun sorumlusu sendin diye sana kızmak
Sana kızıp kendimi kandırmak
Seni başka kollarda hayal etme
Sabahlara kadar içmek sonra
İçmek ama tanımadığın insanlarla
Beni tanımayan..
Hikayemi bilmeyen..
Seni anlatmak onlara
Seni anlattıkça tekrar yaşamak
Ölümü düşünmek bir an
Sonra senin yeşil gözlerin olmadan
Kendime ve herkese dediğim lafı hatırlamak
” Kimse senden önemli değil , kimse .. “
Yanılmış olduğunu anlamak
Ama sonra sinir bozucu bir gülümsemeyle aynaya bakıp
Senin de ben olduğunu düşünmek
Benim bir parçam olduğunu düşünmek
Kimseye anlatamamak derdini
Etrafımda benim bu mu derdin diye gülüp geçtiğim kişiler..
Bazıları soruyorlar bana :
Evet bu derdim senin hiç böyle derdin oldumu ki nerden bilesin diye
Onlara bakarak gülümsemek içim acıyarak
Anlatmak istemek ama anlatamamak
Belki de insanların acımasını istemiyorum.
Belki de herzaman eski güçlü ben olarak kalmak istiyorum
İnsanların gözünde..
Ama ne kadar devam edebilirim bu role?
Seni gördüğüm sürece mi?
Seni görmüyorum ki..
Sesini duyduğum sürece devam eder miyim peki?
Sesini duymuyorum ki..
Bende kalan son resmine bakarak devam edebilir miyim?
Senin o resmin dün akşam benim son votkamla bitti
Zihnimde seni canlandırabildiğim sürece
Seninle olan anılarımı hatırladığım sürece
Rüyalarımda seni gördüğüm sürece
Her gece zamanda geri gitmek umuduyla yaşadığım sürece
Ben bu rolün efendisi olurum .
Rüyalarım kölem olup seni bana gösterdiği sürece
Tek istediğim eski sıcak öpücüğün
Sıcak öpücüğün..
Bana mezartaşının soğukluğunu unutturacak..
07/10/2006
Deniz
Zırvalama | 08.01.2007 | 17 kez okundu | 1 Yorum Yapılmış |
